Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Ποιος πέταξε νερό στο φυτίλι;


"Το χαλινάρι της οργής"
Ένα νέο βιβλίο για τους λίγους που εξακολουθούν να σκέφτονται και να το παλεύουν τον πράγμα...
Περιέχει ποιήματα από την “Υπατία” και τρεις νέες συλλογές: “Φυλλίς”, “Τελέσιλλα” και “Εφυδάτια”.

Αποσπάσματα:

Στο είχα πει
Η σιωπή μας θα αναστήσει τα κτήνη

Τώρα πρέπει να δώσουμε ξανά
τη μάχη στις Πλαταιές
Θα χρειαστούμε ξανά
τον μπουρλοτιέρη απ’ τα Ψαρά
τον καπετάνιο απ' τη Λαμία
και τον κόκκινο στρατιώτη
που θα καρφώσει τη σημαία μας στο Ράιχσταγκ

Έτσι όπως ο αϊ Γιώργης κάρφωσε το τέρας
---------------
Οι πιστοί κλείστηκαν στα γυάλινα καταφύγια
Άλλοι έφυγαν με καράβια και τρένα
Άλλοι με ένα φαρμάκι στις φλέβες
Τα παιδιά ξύρισαν τα κεφάλια
κι άρπαξαν τα ρόπαλα

Εσύ ξεχάστηκες στο σκοτεινό Μουσείο
όπου φυλάγονται οι αναμνήσεις
Ακούς αγγέλους να σου τραγουδούν
αντάρτικα του σαράντα
Μέχρι ο ήλιος να δύσει οριστικά
πίσω από τις Κυνός Κεφαλές

Αυτός ο κόσμος δεν θα γίνει ποτέ
τόσο όμορφος όσο τα όνειρά σου
Ναι… Νιώθουν βαριά τη σκλαβιά οι σύντροφοι
Μα την ευθύνη της ελευθερίας ακόμα πιο βαριά
---------------------
Γύρισε ανάποδα η πόλη
Δεν αποτίνει πια
την κορυφαία των τιμών στον ήρωα
που πάλεψε τον εισβολέα
αλλά σ’ αυτόν που τον προσκύνησε

Εμείς αποθέσαμε τα όπλα
στο χώμα μιας νέας Βάρκιζας
Με δάχτυλο πιθήκου
ανοίγουμε τώρα την κόκα κόλα
χτυπάμε το πληκτρολόγιο
πατάμε την εικονική σκανδάλη

Email, tweet, facebook…
Επιδίωξη μάταιη να διαψεύσουμε
την εκούσια αυτοεξορία μας
μέσα σε καλά οχυρωμένα τομάρια

Email, tweet, facebook…
Ξενιστές παράσιτου
που χειραγωγεί το μυαλό μας
και “παρεόντας απείναι”
πάνω στη βάρκα του Αχέροντα
εκτοξεύουμε άσφαιρα πυρά
χωρίς αποστολέα
χωρίς περιεχόμενο
και δίχως παραλήπτη
-------------------------
Οι ωρυγές των λύκων δυνάμωσαν
κι ο ουρανός έβρεξε δάκρυα
ανάκατα με αίμα
Σαν τότε που σκοτώθηκε ο Σαρπηδόνας
κι ο πατέρας του ο Δίας
ξέσπασε σε λυγμούς

Ο βάρβαρος ανατολίτης Θεόφιλος
εν μέσω αλαλαγμών φαιοχιτώνων
στέκει νικητής πάνω στα συντρίμμια
Χλευάζει τους ιερούς φαλλούς του Διόνυσου
χτίζοντας πάνω στο ναό του ένα παγκάρι

Σαν κορίτσια φοβισμένα και άλαλα
τα συναισθήματα,
οι ανάγκες και οι επιθυμίες
τριγυρνούν τώρα με φερετζέδες
στο παζάρι της Αλεξάνδρειας
Φορτωμένα άλογες και δόλιες ενοχές
κρύβονται από τη θεϊκή οργή
μέσα σε ήχους από αμανέδες
οσμές από θυμιάματα,
αίμα και καμένα βιβλία

Ο Ελληνισμός έγινε το αηδόνι του Ησίοδου
αιχμάλωτο στα νύχια γερακιού


Περισσότερα:
Mind Games
και
Bookstars